(x)^(4) − 5(x)^(2) + 4 = 0 teñlemesi dörtünci dereceli, amma onda bir qurulış tekrarlana: (x)^(4), (x)^(2) ifadesiniñ kvadratıdır. t = (x)^(2) desek, tanış kvadrat teñleme çıqa. Soñra başka deñişicige cevap bermeyip, t-den bütün mümkün x-lerge qaytmaq kerek.

Çarpanlarğa ayıruv ve kvadrat teñlemeler kerek. Aqiqiy sayılarda çalışamız; kompleks çezimler bu derske kirmey.

Deñiştirme şartınen beraber kele

Bikvadrat teñleme a(x)^(4) + b(x)^(2) + c = 0, a ≠ 0 şeklindedir. t = (x)^(2) deñiştirmesinden a(t)^(2) + bt + c = 0 çıqa, amma mutlaqa t ≥ 0.

Bizde (t)^(2) − 5t + 4 = 0, yani (t − 1)(t − 4) = 0. Demek, t = 1 ya da 4. Bu daa soñki cevap degil:

(x)^(2) = 1 ya da (x)^(2) = 4.

Birincisi x = ± 1, ekincisi x = ± 2 bere. Dört sayı da uyğun. Teşkerüv: (x)^(2) = 1 içün başlanğıç ifade 1 − 5 + 4 = 0; (x)^(2) = 4 içün 16 − 20 + 4 = 0.

x⁴ − 5x² + 4 = 0t = x² ≥ 0t² − 5t + 4 = 0t = 1t = 4x = −1, 1x = −2, 2
t=x² deñiştirmesi t ≥ 0 talap ete. Tapılğan eki t de mümkün. Qaytuv dört x bere: −2, −1, 1, 2; eksi işaretni unutmaq olmaz.

Deñiştirme birge-bir degil: 1 ve −1 aynı t = 1 bere. Şunıñ içün qaytuv yolunda tarmaqlar peyda ola.

t kökü x-ke qaytmay bile

(x)^(4) + 3(x)^(2) − 4 = 0-da aynı deñiştirme (t − 1)(t + 4) = 0 bere. t = − 4 sayısı t içün kvadrat teñlemeniñ doğru kökü, amma aqiqiy x-niñ kvadratı olalmaz. t ≥ 0 şartınen onı çıqaramız; yalñız x = ± 1 qala.

Bütün tekrarlanğan ifade de deñiştirile bile: meselâ, t = (x + 1)^(2). t ≥ 0 şartı qala, amma (x + 1)^(2) = t-ge qaytmalı, (x)^(2) = t-ge degil. OpenStax §2.6-da kvadrat şekilli teñlemeler.

Dereceni azaytuvnıñ başqa yolu — çarpannı ayırmaq

P(x) = (x)^(3) − 4(x)^(2) + x + 6 olsun. x = 2 qoyıp baqsaq, 8 − 16 + 2 + 6 = 0. Bu x − 2 çarpanını köstere. Qalğanını tapmaq içün çoqazalını bu eki azalığa bölemiz, er sefer baş azanı çıqarıp.

Evvel (x)^(2) alamız: (x − 2)(x)^(2) = (x)^(3) − 2(x)^(2) çıqarılğanda − 2(x)^(2) + x + 6 qala. Soñ − 2x alamız: − 2(x)^(2) + 4x çıqarıla, − 3x + 6 qala. Nisbetniñ soñki −3 azası qalğanını yoq ete. Demek:

P(x) = (x − 2)((x)^(2) − 2x − 3).

Bölüv neticesi (x)^(2) − 2x − 3, qaldıq 0. Qayta çarpıp P-niñ dört koeffitsiyentini teşkeremiz. Umumiy alda sıfır olmağan B çoqazalısına bölüv P = BQ + R teñligini bere; R = 0 ya da R derecesi B derecesinden kiçik. OpenStax §5.4-te çoqazalı bölüvi.

Bezu teoreması yerine qoyuvnı añlata

x − r bölücisi içün qaldıq sabittir: P(x) = (x − r)Q(x) + R. x = r qoysaq, çarpım yoq ola, demek R = P(r). Bu qaldıq aqqında Bezu teoremasıdır. Bundan r kök olması içün ve tek o vaqıt x − r qaldıqsız çarpan olmalı. OpenStax §5.5-te qaldıq ve çarpan teoremaları.

Bizde (x)^(2) − 2x − 3 = (x − 3)(x + 1), demek P(x) = 0 içün x = 2,3, − 1. Teñlemeni x − 2-ge bölip 2 kökünü yoğaltmadıq: er çarpannıñ sıfırını baqtıq. 2-ni sınap muvafaq olmaq böyle qıdıruv er vaqıt kökni tez tapar demek degil.

Tarmaq · TeşkerüvKök tapılmasa da bölüv çalışa.

Qaldıq sıfır olmasa

P(x) = (x)^(2) + 1 içün P(x) = (x − 2)(x + 2) + 5. Qaldıq 5, P(2)-ge teñ; demek 2 kök degil. Bu teñlik x = 2 içün bile doğru, amma P(x)/(x − 2) sayısal kesiri o yerde belgilenmegen. Çoqazalı teñligi ve nisbetniñ mümkün saası ayrı suallardır.

Dereceni azaytuv başlanğıç mesele ile bağnı saqlağanda çalışa: deñiştirme şartı ve bütün qaytuv tarmaqları, ya da sıfır çarpımnıñ er çarpanı. Qısqa ara yazılış bu bağnen beraber faydalıdır.